هفت و خرده ای
By chavoshist
چشمها، چشمها…
منبع پایان ناپذیر انرژی
.
.
.
.
.
این ورودی در اکتبر 22, 2009 در 9:58 ب.ظ و تحت دستههای مونولوگ فرستاده شده. شما میتوانید هرگونه جواب به این ورودی را از طریق خوراک RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خود دنبالک بگذارید.
اکتبر 23, 2009 در t 1:12 ق.ظ |
میزان رمز و رازش خیلی بالا بود… نبود؟
چشم ها را دروازه ذهن می دانند. خیلی درست است. چشم های تراش خورده، چشم های غمگین، چشم های شیطان، چشم های شرور، چشم های سنگین،…
یک چیز هایی هم پروست درباره چشم ها گفته که چون حالا دم دستم نیست و حافظه هم یاری نمی کند بماند…
اکتبر 24, 2009 در t 12:09 ق.ظ |
چشمهای ماورایی؛ که در چند ثانیه پر از نورت می کنند. و بعد از آن احساس می کنی همینطور دارد از سرت نور می پاشد بیرون!…
انگار تمام رازهای جهان را می دانی
اکتبر 24, 2009 در t 1:00 ق.ظ |
نکند “مبعوث” شده ای؟
اکتبر 24, 2009 در t 9:54 ب.ظ |
شاید!